ನನ್ನ ಮುದ್ದಿನ ಕಾಗೆ ಬಂಗಾರಕ್ಕೊಂದು ಪ್ರೇಮ ಪತ್ರ. . .

ನಿನ್ನ ಹೀಗೆ ಕರೆದರೆ ನಿನಗೆ ತುಂಬಾ ಕೋಪ ಬರುತ್ತೆ ಅಂತ ನಂಗೆ ಗೊತ್ತು. ಅದರೂ ತುಸು ಕಪ್ಪಗಿರೋ ನಿನ್ನ ಕಾಗೆ ಬಂಗಾರ ಅಂತ ಕರೆದೂ ನಿನ್ನ ಆಗಾಗ ರೇಗಿಸ್ತಾ ಇರಬೇಕು ಅನ್ನೋ ಆಸೆ. ಕೊಂಚ ಡಿಫರೆಂಟ್ ಅಲ್ವಾ ನಿನ್ನ ಹೆಸರು ಬಹುಶಃ ಯಾರು ಹೀಗೆ ಕರೆದಿರೊಲ್ಲ ಅಲ್ವಾ ? ನೀನಂತೂ ಜವಾಬ್ದಾರಿ, ಲೈಫ್ ನಲ್ಲಿ ಸೆಟ್ಲ್ ಆಗಬೇಕು ಅಂತ ದೂರದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲೋ ಒಂದು ಕಡೆ ಕೂತ್ಕೊಂಡಿದೀಯ ಆದರೆ ನನಗೆ ನಿನ್ನಷ್ಟು ಸಹನೆಯಂತೂ ಇಲ್ಲಪ್ಪ ನಾನೊಬ್ಬಳು ನಿನಗೋಸ್ಕರ ಇದೀನಿ ಅಂತ ನಾನು ನಿನಗೆ ನೆನಪಿಸಬೇಕಾಗಿದೆ ನೋಡು ನನ್ನಂಥ ನತದೃಷ್ಟ ಪ್ರೇಮಿ ಮತ್ತೊಬ್ಬಳಿಲ್ಲ ಅಂತ ಅನ್ನಿಸುತ್ತೆ.


ನಿನಗೆ ನೆನಪಿದೆಯಾ? ಕಳೆದ ವರ್ಷ ಪ್ರೇಮಿಗಳ ದಿನದಂದು ಮಲ್ಲಿಗೆ ಹೂವು ಕೊಟ್ಟು ನೀನು ನನ್ನ ಪ್ರಪೋಸ್ ಮಾಡಿದ ದಿನ ಇಂದಿಗೆ ಒಂದು ವರ್ಷ! ಆದರೆ ಈ ಬಾರಿ ನೀನೆ ನಾಪತ್ತೆ. ಇಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಪ್ರೇಮಿಗಳು ಆ ದಿನಕ್ಕೆ ಎಲ್ಲಿ ಹೋಗಬೇಕು , ಏನು ಗಿಫ್ಟ್ ಕೊಡಬೇಕು ಅನ್ನುವ ಖುಷಿಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದರೆ ನಾನು ಮಾತ್ರ ನೀನು ಬರುವ ನೀರಿಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಕಾಲ ಕಳೆಯಬೇಕಿದೆ. ಒಂದು ತಿಂಗಳಿಂದ ಒಂದು ಫೋನ್ ಕರೆ ಕೂಡ ಇಲ್ಲ. ಅದಕ್ಕೆ ಈ ಬಾರಿ ನಿನಗೆ ಒಂದು ಪತ್ರ ಕಳುಹಿಸಿದೀನಿ. ನೋಡಿದ ಮೇಲೆ ನಿರಾಸೆ ಮಾಡಬೇಡ ಅದರಲ್ಲಿ ನನ್ನದೊಂದು ಒತ್ತಾಸೆಯಿದೆ.ಈ ಬಾರಿಯ ಪ್ರೇಮಿಗಳ ದಿನದಂದು ಅಪೂರ್ವ ಉಡುಗೊರೆಯೊಂದಿಗೆ ಚಾಮುಂಡಿ ಬೆಟ್ಟದ ತಪ್ಪಲಲ್ಲಿ ಕಾಯುತ್ತಾ ಇರುತ್ತೇನೆ.ನಿನ್ನ ಕೈ ಹಿಡಿದು ಆ ಸಾವಿರದ ಮೆಟ್ಟಿಲುಗಳನ್ನು ನಿನ್ನೊಂದಿಗೆ ಹತ್ತುವಾಸೆ. ಇಷ್ಟು ದಿನದ ಈ ವಿರಹ ವೇದನೆಗೆ ಪ್ರೇಮಿಗಳ ದಿನದಂದು ಒಂದು ಬ್ರೇಕ್ ಕೊಡ್ಲಿ ಅಲ್ವಾ? ಬರುವಾಗ ಮಲ್ಲೆ ಹೂ ಮರೆಯದಿರು ಅದೇ ಅಂದು ನೀನು ನನಗೆ ಕೊಡುವ ಒಲವಿನ ಕಾಣಿಕೆ! ನಿರಾಸೆಗೊಳಿಸಬೇಡ ನನ್ನ ಮುದ್ದಿನ ಕಾಗೆ ಬಂಗಾರ ಬರ್ತೀಯಾ ಅಲ್ವಾ?

ನಿನ್ನ ಕನಸು ಕಂಗಳ ಹುಡುಗಿ

ಸಂಬಂಧಗಳೆಂಬ ಮಿಸ್ಸಿಂಗ್ ಲಿಂಕ್ ನಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲೋ ಹುಟ್ಟಿದ ನಾನು.... ಎಲ್ಲೋ ಬೆಳೆದ ನೀನು....

ಕೆಲವು ಸಂಗತಿಗಳೇ ಹೀಗೆ ಅನ್ನಿಸುತ್ತೆ! ಎಂದೋ ಎಲ್ಲೋ ಪಡೆದಂತವುಗಳು, ಕಳೆದು ಹೋದ ಅಂಶಗಳು ಆಗಾಗ ದುತ್ತೆಂದು ಎದುರು ನಿಲ್ಲಲಾರಂಭಿಸುತ್ತವೆ. ಯಾವುದೋ ಘಳಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಸನ್ನಿವೇಶದಲ್ಲಿ ಬೆಸುಗೆಯಾದ ಸಂಬಂಧಗಳಿಗೆ ಇಷ್ಟೊಂದು ಅರ್ಥವಿದೆಯಾ? ಅನ್ನಿಸಲಾರಂಭಿಸುತ್ತದೆ. ಅವು ನಿತ್ಯಜೀವನದ ಆಗುಹೋಗುಗಳಲ್ಲಿ ತುಂಬಿಕೊಳ್ಳುವಷ್ಟು? ಮನದ ತುಮುಲವನ್ನೆಲ್ಲಾ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುವಷ್ಟು? ಅಂತಹ ಸಂಬಂಧಗಳು ಹುಟ್ಟುವ ಪರಿಯೆ ಅಂತಹುದು. ಎಂದೋ ಮಾಡಿದ ಒಂದು ಮೆಚ್ಚುಗೆಯ ಇ-ಮೇಲ್ , ಕಳುಹಿಸಿದ ಸ್ನೇಹ ಸಂದೇಶಕ್ಕೆ ಒಂದು ಮಾರುತ್ತರ. ಇವು ಮರೆಯಲಾಗದ ಬಿಡಿಸಲಾಗದ ಒಂದು ಬಂಧಕ್ಕೆ ಬೆಸುಗೆಯನ್ನು ಹಾಕುತ್ತವೆ ಅಂದರೆ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ನಂಬಲು ಅಸಾದ್ಯವಾದುದು.

ಹೀಗೆ ಹುಟ್ಟಿದ ಅನೀರಿಕ್ಷಿತ ಸಂಬಂಧಗಳು ಇಡೀ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ತುಂಬಿಹೋಗುವಷ್ಟು ಪ್ರಮುಖ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಪಡೆಯಲಾರಂಭಿಸುತ್ತವೆ.ಎಲ್ಲೋ ಕಾಣದ ಮುಖವೊಂದು ಸಮಸ್ಯೆಗಳಿಗೂ ಸಂತಸಗಳಿಗೂ ಸಾಂತ್ವನ ಹೇಳುವ,ನೊಂದಾಗ ಕಾಳಜಿ ತೋರುವ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯನ್ನು ಹೊರಲಾರಂಭಿಸುತ್ತದೆ. ಇಂದಿನ ಧಾವಂತದ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಸಮಸ್ಯೆಯನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುವುದಿರಲಿ ಕೇಳುವ ಕನಿಷ್ಟ ಸಹನೆಯನ್ನು ಸಹ ಉಳಿಸಿಕೊಂಡಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಯಾವುದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿಯೂ ಹೇಳಿದಷ್ಟನ್ನೂ ಸಹನೆಯಿಂದ ಕೇಳುವ ಹೃದಯವಂತಿಕೆ ಇದೆಯಲ್ಲಾ ಅದು ಎಷ್ಟು ಮಂದಿಗೆ ಇರಲು ಸಾಧ್ಯ? ಅಂತಹ ಸಂಬಂಧಗಳು ಬಹಳ ಮೌಲ್ಯಾಧಾರಿತವೆನಿಸುತ್ತವೆ.

ಅವುಗಳ ವ್ಯಾಪ್ತಿಯೆ ಅಂತಹುದ್ದು, ಒಂದು ವಿಷಾದದ ಛಾಯೆಯನ್ನು ಮುಳುಗಿಸಿ ಬಿಡುವಂತಹ ಅಮೃತಬಿಂದು.... ಒಂದು ನೋವನ್ನು ನಲಿವಾಗಿ ಪರಿವರ್ತಿಸಬಲ್ಲ ಮಿಂಚು... ತುಂಬು ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಸರ್ವರಲ್ಲೂ ಹಂಚುವ ಉದಾರತೆ, ಕರಟಿದ ಬಳ್ಳಿಗೂ ಚಿಗುರುವ ಆಸೆ ತುಂಬುವ ಮನೋಭಾವ...

ರಕ್ತ ಹಂಚ್ಕೂಂಡು ಹುಟ್ಟಿಲ್ಲ ಕೈ ಕೈ ಹಿಡಿದು ಆಡ್ಲಿಲ್ಲ ಸೀಬೆ ಮಾವು ಹಂಚಿ ತಿನ್ಲಿಲ್ಲ.. ಮನೆ ದಾರಿಗಳು ದೂರ ದೂರ... ಆದರೂ ನಾವು ಹತ್ತಿರ. ಇದು ಮನಸುಗಳ ನಡುವಿನಲ್ಲಿ ಕತ್ತರಿಸಲಾಗದ ಸರಪಳಿ... ಈ ಸರಪಳಿಯ ಬಿಡಿಸಲಾಗದ ಬೆಸುಗೆಗೆ ನಾವು ಕೊಡಬೇಕಾದ್ದು ಇಷ್ಟೆ. ನೆನಪಾದಾಗೊಮ್ಮೆ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಕಳುಹಿಸುವ ಒಂದು ಎಸ್ಸೆಮ್ಮೆಸ್, ಒಂದು ಇ-ಮೇಲ್ ಎಂದೋ ಒಂದು ಭೇಟಿ... ಇಂತಹ ಸಂಬಂಧಗಳು ಮುಗ್ಧ ಮಗುವಿನ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಅಳಿಯದ ಪ್ರಕೃತಿ ಕೊಡುಗೆ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಮನುಷ್ಯ ಸಂಬಂಧಗಳ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ, ಹಾಗೆಯೇ ನನ್ನ- ನಿನ್ನ ಒಡನಾಟದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲೋ ಬೆಳೆದ ನಾನು, ಎಲ್ಲೋ ಹುಟ್ಟಿದ ನೀನು......

" ದುಡುಕಿದಾಗ ತಿಳಿ ಹೇಳಿದ, ಅತ್ತಾಗ ಸಾಂತ್ವನ ಹೇಳಿದ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಗೂಬೆ ಎಂದು ಕರೆದ ನನ್ನ ಆತ್ಮೀಯರಿಗೆ ಈ ಪತ್ರ ಸಲ್ಲಬೇಕು.

ಕಣ್ಣಂಚಿನ ಕನಸುಗಳಿಗೆ ರಂಗು ತುಂಬುವ ಆ ದಿನ.........

ಚಿನ್ನೂ ಅಂತೂ ನಾವು ಅಂದುಕೊಂಡ ದಿನ ಬಂದೇ ಬಿಡ್ತು. ಕಳೆದ ೯ ತಿಂಗಳಿನಿಂದಲೂ ಕಂಗಳಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಕಾಣುವ ಕನಸಿನ ಚಿತ್ತಾರ ಹೊತ್ತವಳಿಗೆ ಅವಕ್ಕೆಲ್ಲಾ ರಂಗು ತುಂಬುವ ಆ ಸುಂದರ ಘಳಿಗೆ. ನಾನು ಒಬ್ಬರನೊಬ್ಬರು ನೋಡುವ ಆ ಸುಂದರ ಕ್ಷಣ ನಿಜಕ್ಕೂ ರೋಮಾಂಚನವೆನಿಸುತ್ತದೆ. ಎದೆಯಲ್ಲಿ ಆಡದೆ ಉಳಿದ ಮಾತುಗಳೆಲ್ಲಾ ಒಂದೇ ಬಾರಿಗೆ ಹೊರಹೊಮ್ಮುವ ಆ ದಿನ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಅವಿಸ್ಮರಣೀಯ! ಭಾವನೆಗಳ ಮಹಾಪೂರದಲ್ಲಿ ನಾವಿಬ್ಬರೂ ತೋಯುವ ಆ ಘಳಿಗೆ ಎಂದೂ ಮಾಸದ ನೆನಪು.

ಮಳೆರಾಯನ ಆಗಮನಕ್ಕೆ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಕಾದು ನಿಂತು ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದ ಹನಿಗಳಿಗೆ ಕಂಪು ಸೂಸುವ ವಸುಂಧರೆಯಂತೆ, ಪರಾಗ ಸ್ಪರ್ಶಕ್ಕೆ ಕಾದು ಕುಳಿತ ಸುಮದಂತೆ, ನಿನ್ನ ಎದೆ ಗೂಡಿನಲ್ಲಿ ಬೆಚ್ಚಗಿರುವ ಆಸೆ ಹೊತ್ತು ಕಾದು ಕುಳಿತವಳಿಗೆ ಕನಸು ನನಸಾಗುವ ಕಾಲವಿದು. ಪ್ರೀತಿ ಹುಟ್ಟುವುದು ಸುಕೋಮಲವಾದ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ. ಆಗ ಮಾತ್ರ ಮನಸ್ಸುಗಳು ಒಂದಾಗಿರಲು ಸಾಧ್ಯ ಇದು ಎಂದೂ ಪ್ರೀತಿ ನಿಯಮ.ಆ ಹೃದಯಗಳು ಒಂದಾದರೇ ಮಾತ್ರ ಆ ಪ್ರೀತಿಯ ಆವಿಷ್ಕಾರ!

ಹಾಗೆ ಒಂದಾದ ನಮ್ಮ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ನಮ್ಮ ಕೊನೆ ಉಸಿರು ಇರೋವವರೆಗೂ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಕಣ್ಣಟ್ಟು ಜೋಪಾನ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾದ್ದು ನಮ್ಮ ಕರ್ತವ್ಯ ಅಲ್ವಾ ಚಿನ್ನೂ. ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಕಂಡ ಎಲ್ಲ ದೇವರನ್ನು ಮನದುಂಬಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿದ್ದೇನೆ ನಮ್ಮಿಬ್ಬರ ಈ ಬಂಧ ಅಳಿಯದೆ ಕೊನೆಯವರೆಗೂ ಉಳಿಯಲಿ ನಮ್ಮ ಬಾಳಿನಲ್ಲಿ ನಾವು ಹೆಜ್ಜೆ ಇಡುವ ಆ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ನಮ್ಮಿಬ್ಬರ ಹೆಜ್ಜೆಗಳು ಎಂದೂ ಏರುಪೇರಾಗದೇ ಸರಿಸಮಾನವಾಗಿ ಸಾಗುತ್ತಿರಬೇಕು ಎಂಬ ಆಸೆಯೊಂದಿಗೆ ನಿನ್ನ ಮುಂದೆ ನಿಲ್ಲಲು ಅಣಿಯಾಗಿದ್ದೇನೆ.

ಚಿನ್ನೂ! ಹೆಣ್ಣು ತಾನಾಗಿ ಹೂ ಮುಡಿದಾಗ ಬರುವ ಅಂದಕ್ಕಿಂತಲೂ ತನ್ನ ನಲ್ಲ ಮುಡಿಸಿದಾಗ ಆ ಸೌಂದರ್ಯ ಇಮ್ಮಡಿಸುತ್ತದೆ ಅಂತ ಕೇಳಿದ್ದೆ. ಹಾಗೆ ನೀ ಮುಡಿಸುವ ಮುಲ್ಲೆಯನ್ನು ಮುಡಿದು ಆ ಅಂದವನ್ನು ನಿನ್ನ ಕಂಗಳಲ್ಲಿ ನೋಡುವ ಆಸೆ ನನ್ನುದು. ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಆಸೆ ಕನಸುಗಳೊಂದಿಗೆ ನಿನ್ನವಳಾಗಲು ಕಾದವಳು




ನಿನ್ನ ಬಂಗಾರಿ

ಮರುಳಾ????????

ನಟ್ಟ ನರುಳಿನ ಒಂದು ಹೊತ್ತು
ಮುಚ್ಚಿದ್ದ ಕಣ್ಣನ್ನು ಪಟ್ಟೆಂದು ತೆರೆಯಲು
ಕಾರಣವೇನು?
ಮೆಲ್ಲನೆ ಹಣೆ ನೇವರಿಸಿ
ಮುಂಗುರುಳಿನೊಂದಿಗೆ ಚೆಲ್ಲಾಟವಾಡಿದ ಹಾಗೆ
ಝೆಲ್ಲೆನಿಸಿತು ಎದೆ ಒಂದು ಘಳಿಗೆ
ಇದು ಕನಸಾ? ಮರುಳಾ?
ಇಲ್ಲಾ ಬಂದವನು ನನ್ನವನಾ?
ಛೇ ಅವನಿಗಿಲ್ಲ ಬಿಂಕ! ಬಿಗುಮಾನ
ಬರಲು ನನ್ನೆಡೆಗೆ
ಅವ ನನ್ನ ಹೃದಯದ ರಾಜಕುಮಾರ
ಅಂತಃಪುರಕ್ಕೆ ಕಾಲಿರಿಸಲು ಅವನಿಗಿಲ್ಲ ಅಡೆತಡೆ
ಅವನ ನೋಡುವ ಬಯಕೆಯಿಂದ ಮುಚ್ಚಿದ ಕಂಗಳಲ್ಲಿ
ಕನಸಾಗಿ ಕಾಡಲು ಬಂದವನು ನನ್ನವನಾ?
ಆಸೆಗಳೇ ಹೀಗೆ ಹರಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ
ಆಕಾಶಕಿಂತಲೂ ಮಿಗಿಲಾಗಿ
ಅವಕ್ಕಿಲ್ಲ ಹಗಲು ರಾತ್ರಿಗಳ ಇರಾದೆ
ತಡೆಹಿಡಿದಷ್ಟು ಚಿಗುರುತ್ತವೆ ಹೊಸ ಹೊಸತಾಗಿ
ಕತ್ತರಿಸಿದಷ್ಟು ಒತ್ತರಿಸಿ ಬರುವ ಸುಳಿ ಬಾಳೆಯಂತೆ
ಕತ್ತಲಾದಂತೆ ಬೆತ್ತಲಾಗಿ ನಿಲ್ಲುವ ಬಯಕೆಗಳಂತೆ....
ಇದೇನು ಮರುಳಾ?

ನೀ ಬರುವ ವೇಳೆಗೆ ಮರೆಯದೆ ತಾ ಮೊಲ್ಲೆ ಹೂವ ನನ್ನೀ ಮುಡಿಗೆ................

ಹುಡುಗಾ ನಿನ್ನ ಎದುರು ನೋಡುವ ದಿನಗಳು ಸನಿಹವಾಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ ಮನಸು ಯಾಕೋ ತಳಮಳಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗುತ್ತದೆ, ಎದೆಯಲ್ಲಿ ಸಣ್ಣಗೆ ಕಂಪನ! ಮನದಲ್ಲಿಯೇ ಪ್ರತಿರೂಪಿಸಿ ನಿನ್ನ ಮನಸಾರೆ ಪ್ರೀತಿಸಿದ ನಿನ್ನ ಭೇಟಿ ಮಾಡುವ ಆ ಕ್ಷಣ ಹೇಗಿರಬಹುದು ಹೇಗೆ ನಿನ್ನ ಎದುರುಗೊಳ್ಳುತ್ತೀನಿ ಅನ್ನಿಸುತ್ತೆ.. ಅಂದುಕೊಂಡಾಗಲೇ ಮುಖದ ಮೇಲೆ ತಂತಾನೆ ನಾಚಿಕೆಯ ಎಳೆ ಹಾದು ಹೋಗಿದ್ದು ಯಾಕೋ? ಹೇಯ್ ಕಳ್ಳ ನಿನಗೆ ಹೀಗೆ ಏನೂ ಅನ್ನಿಸೋದೆ ಇಲ್ವಾ?

ಹಾಗೆ ಪದೇ ಪದೇ ನೆನಪಾಗೋದು ಮೊನ್ನೆ ಹಬ್ಬದ ದಿನ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಜೋಕಿಗೆ ನಾವಿಬ್ಬರೂ ಬಿಟ್ಟೂ ಬಿಡದೆ ಇಡೀ ದಿನವೆಲ್ಲಾ ನಕ್ಕಿದ್ದವಲ್ಲಾ ಅದನ್ನು ಮರೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವೆ ಇಲ್ಲಾ ಗೊತ್ತಾ? ಮೂರು ವರ್ಷಗಳ ಬಳಿಕ ಮನದುಂಬಿ ನಕ್ಕ ದಿನ ಅದು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಆ ನಗು ನಿನಗೇ ಸಲ್ಲಬೇಕು.. ನಿನ್ನ ನಾನು ಇಷ್ಟು ಹಚ್ಚಿಕೊಂಡೆನಲ್ಲಾ! ಅದು ಎಂದೂ ನಿನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಹೊರಬರಲಾರದಷ್ಟು! ಎಂದೂ ನಿನ್ನ ದನಿಗೆ ದನಿಯಾಗಿ, ನಿನ್ನ ನೋಟಕ್ಕೆ ಕಣ್ಣಾಗಿ , ನಿನ್ನ ಉಸಿರಿನಲ್ಲಿಯೇ ಮಿಳಿತವಾಗಬೇಕೆಂಬ ಮಹದಾಸೆ. ಇದೇನಾ ಪ್ರೀತಿ ಅಂದ್ರೆ?

ಜಗತ್ತಿನ ಎಲ್ಲಾ ಜೀವ ಕೋಟಿಯು ಹಪಹಪಿಸೋದು ಈ ಪ್ರೀತಿಗಾಗಿಯೇ! ಒಣಗಿ ನಿಂತ ಮರಗಳು ತನ್ನ ನಲ್ಲ ವಸಂತನ ಆಗಮನಕ್ಕೆ ಚಿಗುರಿ ಅವನನ್ನು ಸ್ವಾಗತಿಸುವಂತೆ , ನಿನ್ನ ಆಗಮನಕ್ಕೆ ಹೊಸ ಕನಸು, ಆಸೆಯೊಂದಿಗೆ ನಿನ್ನೆದೆಯ ಚಿಪ್ಪಿನಲ್ಲಿ ಸ್ವಾತಿಮುತ್ತಾಗಲು ಕಾದವಳು.. ಈ ಧೀರ್ಘ ಅಗಲಿಕೆಗೆ ಒಂದು ಪುಟ್ಟ ವಿದಾಯ ನಮ್ಮಿಬ್ಬರ ಭೇಟಿ ಅದು ಎಂದೂ ಅವಿಸ್ಮರಣೀಯ ! ಮೊದಲ ನೋಟ, ಮೊದಲ ಮಾತು, ಎಂದೂ ನಮ್ಮ ಬಾಳಿನ ಪುಟಗಳಲ್ಲಿ ಅಳಿಯದ ಸುವರ್ಣಪುಟಗಳು.. ಹಾಗೆಯೇ ನಿನ್ನೊಲೊಂದು ಬೇಡಿಕೆ

ಹೊತ್ತ ಸಾವಿರ ಕನಸುಗಳನ್ನು ಹೂವ ಹಾಸಿಗೆ ಮಾಡಿ
ಹಾಸಲು ಕಾದಿದೆ ಮನ ನಿನ್ನ ನಡೆಮುಡಿಗೆ
ಎದುರುಗೊಳ್ಳುವ ನಿನ್ನೊಲೊಂದು ಬೇಡಿಕೆ
ಮರೆಯದೆ ತಾ ಒಂದಿಷ್ಟು ಮೊಲ್ಲೆ ಹೂವ
ನನ್ನೀ ಮುಡಿಗೆ.....


ಎಂದೂ ನಿನ್ನವಳು....

ಮೊದಲ ನೋಟದಲ್ಲೇ ನಿನ್ನನ್ನು ಕಣ್ತುಂಬಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಾಸೆ..

ಗೆಳೆಯಾ ನೀ ಬರುವ ದಿನಗಳನ್ನು ನೆನೆಸುತ್ತಾ ಆ ದಿನಗಳನ್ನು ಕಳೆಯುವದರಲ್ಲೂ ಒಂಥರಾ ಖುಷಿ ಇದೆ ಗೊತ್ತಾ? ನೆನಸಿದಾಗಲೆಲ್ಲ ಮನ ತಲ್ಲಣಿಸುತ್ತದೆ ಫೋನಿನಲ್ಲಿ ಸರಾಗವಾಗಿ ಮಾತನಾಡಿದಷ್ಟು ನೀನು ನನ್ನ ಮುಂದೆ ಬಂದಾಗ ನಿನ್ನೊಂದಿಗೆ ಸಲಿಗೆಯಿಂದಿರಲು ಸಾಧ್ಯವಾ? ಆಗ ಮನಸ್ಸು ತುಂಬಾ ಮುಜುಗರಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗುತ್ತದೆ..
ಒಬ್ಬರನೊಬ್ಬರ ದನಿ ಕೇಳುತ್ತಲೆ ತಿಂಗಳುಗಳನ್ನು ಕಳೆದಿದ್ದೇವೆ ಒಂದೇ ಒಂದು ಬಾರಿ ನೋಡಬೇಕು ಎಂದು ದಿನಕ್ಕೆ ನೂರು ಬಾರಿ ಮನಸು ಅಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ ನಿನ್ನ ಜವಾಬ್ದಾರಿಗಳನ್ನು ಮುಗಿಸಿ ಬರುವವರೆಗೂ ನಾನು ಕಾಯಲೇಬೇಕಾಗಿದೆ! ಎಲ್ಲೋ ಕುಳಿತು ನನ್ನ ಎಲ್ಲಾ ಸಂಗತಿಗಳಿಗೂ ಸಮಾಧಾನ ಹೇಳಿದ ನಿನ್ನ ಮಡಿಲಲ್ಲಿ ತಲೆಯಿಟ್ಟು ಕೊನೆ ಬಾರಿ ಅತ್ತು ಇಡೀ ದುಃಖವನ್ನೆಲ್ಲಾ ಒಂದೇ ಬಾರಿ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವಾಸೆ ನಿನ್ನ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಇರುವ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಎಂದೂ ನನ್ನ ಕಣ್ಣೀರಿನಿಂದ ನಿನ್ನ ಮನ ನೋಯಿಸಲು ನಾನು ಸಿಧ್ದಳಿಲ್ಲ. ನೋವು , ದುಃಖ , ಅವಮಾನ ಎಲ್ಲವೂ ಅಂದಿಗೇ ಕೊನೆಯಾಗಬೇಕು. ನಿನ್ನೊಂದಿಗೆ ಇರುವ ಎಲ್ಲಾ ಕಾಲವು ನನಗೆ ನೆಮ್ಮದಿಯ ಕ್ಷಣಗಳಾಗಿರಬೇಕು ನಿನ್ನೊಂದಿಗೆ ಎಲ್ಲವನ್ನು ಮರೆತು ಹೊಸ ಕನಸಿನೊಂದಿಗೆ ಜೀವನ ನಡೆಸಲು ಸಿಧ್ದಳಿದ್ದೇನೆ. ಹಾಗೆಯೇ ನಿನ್ನ ಕಷ್ಟ ಸುಖಗಳಲ್ಲಿ ಸಮ ಭಾಗಿಯಾಗುವಾಸೆ ನನ್ನ ಮನಸು , ಹೃದಯ ನನ್ನ ನಿರ್ಮಲ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ನಿನಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಿನಗೆ ಧಾರೆಯೆರೆಯಲು ತೀರ್ಮಾನಿಸಿದ್ದೇನೆ ನಿನ್ನಲ್ಲೂ ನಿರೀಕ್ಷಿಸುವುದು ಇಷ್ಟನ್ನೇ.. ಅದು ನನಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸಿಗುತ್ತೆ ಅನ್ನೋ ಭರವಸೆಯೊಂದಿಗೆ ನಿನ್ನ ನಿರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲೆ ಕಾಲವನ್ನು ಕಳೆಯುತ್ತಿದ್ದೇನೆ..
ಕತ್ತಲೆ ತುಂಬಿದ್ದ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಬೆಳಕು ಚೆಲ್ಲುವ ಸೂರ್ಯನ ಕಿರಣಗಳಂತೆ ಬಂದ ನಿನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ನೆಚ್ಚಿಕೊಂಡಿದ್ದೇನೆ. ಮೊದಲ ಭೇಟಿಯಂದು ನಿನ್ನನ್ನು ಕಣ್ತುಂಬಿಸಿಕೊಂಡು ನಿನ್ನ ರೂಪವನ್ನು ನನ್ನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಅಚ್ಚೊತ್ತುವಾಸೆ ಅದು ಎಂದೂ ಮಾಸಬಾರದು ಎನ್ನುವುದೊಂದೆ ಆಶಯ. ಹಾಗೆಯೇ ಅತಿಯಾದ ಭಾವಾವೇಶಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗಬಾರದೆಂದು ಅಂದುಕೊಂಡು ಕೆಲಸದಲ್ಲಿ ನಿರತಳಾದವಳಿಗೆ ತಟ್ಟನೆ ತೇಲಿ ಬಂದ ಹಾಡೊಂದು
"ಎಲ್ಲೇ ಇರಲಿ ಹಗಲು ಇರುಳು ನಿನ್ನ ನೆನಪೇ ಕಾಡೈತೆ
ಏನೂ ದಾರಿ ಕಾಣದೆ ಹೋಗಿ ಮನಸು ಅಳುತಾ ಕುಂತೈತೆ"
ಪುನಃ ನಿನ್ನ ನೆನಪನ್ನು ಹೆಚ್ಚಾಗಿಸಿತು. ಆದರೂ ನೀನು ಬರುವವರೆಗೂ ನಿರಮ್ಮಳ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಇದ್ದು ನಿನ್ನ ಪವಿತ್ರ ಪ್ರೇಮದ ಆಕಾಂಕ್ಷಿಯಾಗಿ ನಿನ್ನನ್ನು ಕಣ್ತುಂಬಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಕಾತುರಳಾಗಿರುವವಳಿಗೆ ನಿನ್ನ ಮುಖ ತೋರುವ ಮನಸ್ಸು ಮಾಡು................

ನಿನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಕದ್ದ ಕಳ್ಳಿ

ನಿನ್ನ ಅಪ್ಪುಗೆಯಲ್ಲಿ ಕರಗುವ ಆ ಹೊತ್ತು ಎಂದೂ ಜಾರದಿರಲಿ.....

ಹುಡುಗಾ ನಿನಗೆ ನೆನಪಿದೆಯಾ? ನಂಗೊತ್ತು ನಿನಗೆಲ್ಲಿ ನೆನಪಿರುತ್ತೆ? ಎಲ್ಲವನ್ನು ಮರೆಯುವ ಮರೆಗುಳಿ ನೀನು! ಪ್ರತಿಯೊಂದನ್ನು ನೆನಪಿಸಿ ನಾನೆ ಹೇಳಬೇಕು. ಕಳೆದ ವರುಷ ಇದೇ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ನಾವು ಕಾಲೇಜಿನಿಂದ ಕ್ಯಾಂಪ್ ಹೋಗಿದ್ವಿ. ಕಾಲೇಜಿನ ಕೊನೆಯ ದಿನಗಳು ಅವು ಪರೀಕ್ಷೆ ಮುಗಿದ ನಂತರ ಎಲ್ಲರೂ ಅವರವರ ಮನೆ ಕಡೆಗೆ ಎನ್ನುವುದನ್ನು ನೆನಸಿದರೆ ಸಂಕಟ. ಕಳೆದ ಮೂರು ವರುಷಗಳಲ್ಲಿ ಬರೀ ಖುಷಿ ಖುಷಿಯ ದಿನಗಳು.. ಹಾಗೆ ನಾವು ಬಿಳಿಗಿರಿರಂಗನ ಬೆಟ್ಟಕ್ಕೆ ೫ ದಿನಗಳ ಕ್ಯಾಂಪ್ ನಲ್ಲಿ ಕಳೆದ ಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ಹೇಗೆ ತಾನೇ ಮರೆಯಲು ಸಾಧ್ಯ..
ಬಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನನ್ನೊಂದಿಗೆ ಕುಳಿತ ನಿನ್ನ ಕೈಗಳಲ್ಲಿ ಕೈ ಬೆಸೆದು ಭುಜಕ್ಕೆ ಒರಗಿ ಆ ಸುಂದರ ಪರಿಸರವನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ ಹೋಗ್ತಾ ಇರೋ ಆ ಹೊತ್ತು ಬಹಳ ಅಪ್ಯಾಯಮಾನ, ಮುಚ್ಚಿದ ಕಂಗಳಲ್ಲಿ ಕನಸಿನ ಚಿತ್ತಾರ ಹೀಗೆ ಜೀವನಪರ್ಯಂತ ನಿನ್ನೊಂದಿಗೆ ಪ್ರಯಾಣಿಸುವ ಹಂಬಲದ ಮನಸು ಬೇಗ ಬೆಟ್ಟ ಸಿಗದೇ ಇರಲಪ್ಪಾ ಅಂತ ಅನ್ಕೋತಿತ್ತು. ಸಾಗುವ ದಾರಿಯುದ್ದಕ್ಕೂ ಎಲ್ಲರೂ ಒಬ್ಬರನೊಬ್ಬರು ರೇಗಿಸುತ್ತಾ, ಹಾಡುತ್ತಾ ಹೋಗ್ತಾ ಇದ್ದರೆ ನಮ್ಮಿಬ್ಬರದೇ ಆದ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ವಿಹರಿಸುತ್ತಿರುವಾಗಲೇ ಬೆಟ್ಟ ತಲುಪಿಯಾಗಿತ್ತು.
ಕೈ ಹಿಡಿದು ಮೆಟ್ಟಿಲು ಹತ್ತುವಾಗಲೂ ಆ ಬಿಳಿಗಿರಿರಂಗನಲ್ಲಿ ಒಂದೇ ಬೇಡಿಕೆ ಹಿಡಿದ ಕೈ ಎಂದೂ ಸಡಿಲವಾಗದಿರಲಿ ಎಂಬ ಹರಕೆಯೊಂದಿಗೆ ಆ ದೇವರ ದರ್ಶನ ಮಾಡಿದಾಗ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಏನೋ ಸಂತೃಪ್ತ ಭಾವ. ಚಂದೂ ನಾವು ಹಾಗೆ ಬೆಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಸೋಲಿಗರ ಹಾಡಿಯಲ್ಲಿ ಆಡಿದ್ದು ನೆನಪಿದೆಯಾ? ಪುಟ್ಟ ಪುಟ್ಟ ಮಕ್ಕಳ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ನಾವು ಸೇರಿ ಸೋಲಿಗರ ಹಾಡುಗಳನ್ನು ಹಾಡಿದ್ದನ್ನು ನೆನಸಿದರೆ ಈಗಲೂ ತುಂಬಾ ನಗು ಬರುತ್ತದೆ. ಆಗ ನೀನು ಹೇಳ್ತಾ ಇದ್ದೆ ಇಲ್ಲಿ ಇವರಿಗೊಂದು ಶಾಲೆ ಇದೆ ನಾವಿಬ್ಬರೂ ಮದುವೆಯಾದ ಮೇಲೆ ಇಲ್ಲೆ ಬಂದು ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಸೇರಿ ಬಿಡೋಣ , ಬೆಟ್ಟದ ಮೇಲೊಂದು ಪುಟ್ಟ ಮನೆ, ಅದರಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಮುದ್ದಿನ ಹೆಂಡತಿ ಆಹಾ ಏನು ಸೂಪರ್ ಆಗಿರುತ್ತೆ ಎಂದು ನೋಡಿ ಕಣ್ಣು ಹೊಡೆದಿದ್ದನ್ನು ಆಗಾಗ ನೆನಸಿಕೊಳ್ತಾ ಇರ್ತೀನಿ ಕಣೋ! ನಿಂಗೆ ಇದೆಲ್ಲಾ ನೆನಪಾಗೋದೆ ಇಲ್ವಾ? ಎಲ್ಲಿ ಆಗುತ್ತೆ ನೀನು ಯಾವಾಗಲೂ ಬ್ಯುಸಿ ಬ್ಯುಸಿ ಅಂತ ನಿನ್ನ ಕೆಲಸದಲ್ಲೆ ಮುಳುಗಿರುತ್ತೀಯಾ. ನಾನಾಗಿಯೇ ಹೇಳಿದರೆ ಮಾತ್ರ ರೇಗಿಸಿ ನಗೋದು ನಿನಗೆ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಗೊತ್ತು...
ನಾಲ್ಕು ದಿನ ಬೆಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಸೋಲಿಗರ ಜೊತೆ ಕಾಲ ಕಳೆದು ಕೊನೆಯ ದಿನ ನಮ್ಮ ಪಯಣ ದೊಡ್ಡ ಸಂಪಿಗೆ ಮರದ ಕಡೆಗೆ ಹೊರಟಿದ್ದು ನೋಡೋಕೆ ದಾರಿ ಸುಗಮ ಬಹು ಬೇಗ ತಲುಪ್ತೀವಿ ಅಂದು ಕೊಂಡರೆ ಸ್ವಲ್ಪ ದೂರ ನಡೆಯುವಷ್ಟರಲ್ಲಿಯೇ ಎಲ್ಲರೂ ಸುಸ್ತಾಗಿದ್ವಿ ನಡೆಯಲಾಗದೇ ಕುಳಿತವಳಿಗೆ ಇಷ್ಟಕ್ಕೇ ಆಗೊಲ್ಲ ಅಂದರೆ ಹೇಗಮ್ಮಾ ನನ್ನ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಹೆಜ್ಜೆ ಇಡೋ ದಾರಿ ಹೇಗಿರುತ್ತೋ ಏನೋ ಬಾ ಅಂತ ಅಲ್ಲಿದ್ದ ಸಂಪಿಗೆ ಹೂಗಳನ್ನು ಆಯ್ದು ನಡೆಯುವ ದಾರಿಗೆ ಹಾಕುತ್ತಾ ಕೈ ಹಿಡಿದು ಕರೆದೊಯ್ದ ನಿನ್ನ ಎಂದೂ ಮರೆಯಲೂ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.. ಅದೇ ಸಂಜೆ ಸೂರ್ಯ ಮುಳುಗುವ ಹೊತ್ತು ಆ ದಿನವನ್ನು ಎಂದೂ ಮರೆಯಲೂ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ! ಎಲ್ಲರೂ ಹೊರಡುವಾಗ ಮೆಲ್ಲನೆ ನನ್ನ ಹಿಂದೆ ಬಂದು ಕೈ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು ಹೇಯ್ ಚಿತ್ತೀ ನಾಳೆಯಿಂದ ಒಂದು ತಿಂಗಳು ಸಿಗಲ್ಲ ಕಣೇ ನಂಗೇನು ಕೊಡಲ್ವ? ಅದಕ್ಕೇ ಏನು ಕೊಡಬೇಕು ನಿನಗೆ ಹೋಗೋ ಓಡುತ್ತಿದ್ದವಳನ್ನು ಬಳಸಿ ಮುಂಗುರುಳ ಸರಿಸಿ ಮುತ್ತಿಟ್ಟು ನಾನು ಇದನ್ನೇ ಕಣೇ ಕೇಳಿದ್ದು ಎಂದು ನಕ್ಕದ್ದನ್ನು ನೆನಸಿದರೆ ಈಗಲೂ ಈ ಕ್ಷಣಕ್ಕೂ ಮೈ ನವಿರೇಳುತ್ತದೆ.. ನಿನ್ನ ಮುಖ ನೋಡಲಾಗದೆ ನಾಚಿಕೆಯಿಂದ ನಿನ್ನೆದೆಯಲ್ಲಿ ಮುಖ ಹುದುಗಿಸಿ ನಿಂತ ಆ ಸಮಯ ಎಂದೂ ಜಾರಿ ಹೋಗದಿರಲಿ ಹೀಗೆ ತೋಳುಗಳಲ್ಲಿ ಎಂದೂ ಬಂಧಿಯಾಗಿರುವಾಸೆ ಅಲ್ಲಿ ನಾನು ಯಾವತ್ತೂ ತುಂಬಾ ಸೆಕ್ಯೂರ್‍ಡ್, ಜೀವನ ಪೂರ್ತಿ ನಿನ್ನೊಂದಿಗೆ ಹೀಗೆ ಇರುವ ಆಸೆಯನ್ನು ತಂದಿತ್ತ ಆ ಸಂಜೆಯನ್ನು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಅಭಿನಂದಿಸಬೇಕು.
ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಕಳೆದು ಇಂದಿಗೆ ೮ ತಿಂಗಳಾಗಿದೆ ಮತ್ತೆ ಒಂದು ಬಾರಿ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಬೇಕು ಅಂತ ಎಲ್ಲಾ ಸ್ನೇಹಿತರು ಅಂತ ಅನ್ಕೊಂಡಿದೀವಿ. ನೀನು ಕೂಡ ಕೆಲಸ ಕೆಲಸ ಅನ್ನದೆ ಈ ಬಾರಿ ನಮ್ಮ ಜೊತೆ ಬರುವ ಮನಸ್ಸು ಮಾಡು. ಪುನಃ ಆ ಸುಂದರ ಸಂಜೆಯಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಭೇಟಿ ಮಾಡುವಾಸೆ ಬರ್ತೀಯಾ ಅಲ್ವಾ.........

ಮುಸ್ಸಂಜೆಗಾಗಿ ಕಾದವಳು

ನಿನ್ನೆದೆಯ ಗೂಡಲ್ಲಿ ಮತ್ತೊಬ್ಬಳನ್ನು ಕಲ್ಪಿಸಲಾರೆ

ಅಂದು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ನಿನ್ನನ್ನು ನೋಡ್ತೀನಿ ಅಂತ ಭಾವಿಸಿರಲಿಲ್ಲ. ಅಚಾನಕ್ ಆಗಿ ಕಣ್ಮುಂದೆ ಹಾದು ಹೋದ ನಿನ್ನ ಆ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ನೋಡಿ ಸುಧಾರಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಬಹಳ ಹೊತ್ತೇ ಬೇಕಾಯಿತು. ಅಂದು ನಿನ್ನ ಬೈಕ್ ಮೇಲೆ ನಿನ್ನನ್ನು ಬಳಸಿ ಕೂತವಳೂ ಯಾರೋ? ನೀನು ಯಾವ ಹುಡುಗಿ ಜೊತೆ ಮಾತನಾಡಿದರೂ ಸಹಿಸಲಾರದವಳು ನಾನು. ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಮುನಿಸು ಅಂತ ನನ್ಗೆ ಈ ತರಹ ಶಿಕ್ಷೆಯಾ?

ನೀನು ನನ್ನ ಚಂದ್ರುನಾ? ಕಳೆದ ೬ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ನೀನು ಇಷ್ಟೊಂದು ಬದಲಾಗಿ ಹೋದೆಯಾ? ಮೂರು ವರುಷದ ನಮ್ಮ ಪ್ರೀತಿ ಈ ೬ ತಿಂಗಳ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಹಳಸಿಹೋಯ್ತ. ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಅಷ್ಟೊಂದು ಜಿಗುಪ್ಸೆಯಾ? ಹೀಗೆ ನಾವು ಎಷ್ಟು ಬಾರಿ ಜಗಳವಾಡಿ ಕೊಂಡಿಲ್ಲ, ಅಬ್ಬಾ ಎಂದರೆ ಒಂದು ವಾರ ಪುನಃ ಎಲ್ಲಾ ಮರೆತು ಒಂದಾಗುತಿದ್ವಿ. ಜಗಳ ಮಾಡಿ ಮುನಿಸಿಕೊಂಡ ನನ್ನನ್ನು ಯಾವಾಗಲೂ ಸಮಾಧಾನ ಮಾಡ್ತಾ ಇದ್ದದ್ದು ನೀನೆ. ನನಗೆ ಅದರಲ್ಲಿ ಏನೋ ಒಂಥರಾ ಖುಷಿ ನೀನು ಮುದ್ದಿಸೋ ರೀತಿ ಇಷ್ಟ ಆಗ್ತಾ ಇತ್ತು.ಆಗ ನೀನು ಹೇಳ್ತಾ ಇದ್ದೆ ಕೋಪ ಮಾಡಿಕೊಂಡರೆ ನಿನ್ನ ಕೆಂಪು ಕೆಂಪಾದ ಈ ಮುಖಾನ ನೋಡೋಕೆ ನನಗೆ ಇಷ್ಟ ಕಣೆ. ಅದಕ್ಕೆ ನಿನ್ನ ರೇಗಿಸ್ತೀನಿ ಅಂತ. ಹಾಗೆ ಕೊನೆಯ ಬಾರಿ ನಾವು ಜಗಳವಾಡಿ ನಾನು ಮುನಿಸಿಕೊಂಡ ದಿನ ನಿನಗೆ ನೆನಪಿದೆಯಾ?

ಅಂದು ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿ ಎತ್ನಿಕ್ ಡೇ ನೀನು ಹೇಳಿದ ಹಾಗೆ ಆಕಾಶ ನೀಲಿ ಬಣ್ಣದ ಸೀರೆಯುಟ್ಟು ಬಂದ ನನ್ನನ್ನು ದಿಟ್ಟಿಸಿ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದ ನಿನ್ನನ್ನು ನೋಡಿ ನಾಚಿಕೆಯಿಂದ ತಲೆ ತಗ್ಗಿಸಿದ್ದೆ. ಅದೂ ಅಲ್ಲದೆ ಮೊದಲ ಬಾರಿ ಸೀರೆಯುಟ್ಟಿದ್ದರಿಂದ ನಾಚಿಕೆ ಮತ್ತು ಭಯ ಎರಡೂ ಆವರಿಸಿತ್ತು. ಚಂದೂ ನನಗೆ ನಡೆಯೋಕೆ ಆಗ್ತಾಯಿಲ್ಲ ಕಣೋ ಅಂದ ನನ್ನನ್ನು ಕಾಲೇಜಿನ ಕ್ಯಾಂಪಸಿನಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರೂ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದರೂ ನನ್ನ ನಡು ಬಳಸಿ ಸಭಾಂಗಣದ ವರೆಗೂ ಕರೆತಂದ ನಿನ್ನ ಹೇಗೆ ಮರೀಲಿ ನಾನು? ಅದೆಕೋ ಸಂಜೆಯಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಆದೆನಾಯಿತೋ ಯಾರ ಕಣ್ಣುಗಳ ದೃಷ್ಟಿ ತಾಗಿತೋ? ಅಂದೇ ನಮ್ಮ ಕೊನೆ ಭೇಟಿಯಾಗಬೇಕಿತ್ತೇ? ಅಂದು ಆಗಿದ್ದಾದರೂ ಏನು?

ಸಂಭಾಗಣದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಫ್ಯಾಷನ್ ಶೋ ನಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಕ್ಲಾಸ್ಮೇಟ್ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ Ramp ಮೇಲೆ ಅವಳ ಕೈ ಹಿಡಿದು ಬಂದ ನಿನ್ನ ನೋಡಿ ನನ್ನ ಅಂತರಂಗ ಹೊತ್ತಿ ಉರಿದಿದ್ದು ಯಾಕೆ? ಅಂದು ನಿನಗೆ ಮಾತನಾಡಲು ಅವಕಾಶ ನೀಡದೆ ನಿನ್ನ ನಿಂದಿಸಿದ್ದೆ. ಆದರೆ ನನಗೆ ಗೊತ್ತು ಅದೊಂದು ಕ್ಷುಲ್ಲಕ ಕಾರಣ! ಜಗಳವಾಡುವ ವಿಷಯವೇ ಅಲ್ಲ ಆದರೂ ಯಾಕೆ ಮನಸ್ಸು ಸಹಿಸೊಲ್ಲ? ನಿನ್ನೊಂದಿಗೆ ನಾನು ಅಷ್ಟೇ... ಬೇರೆ ಯಾರ ಜೊತೆಯಲ್ಲೂ ನಿನ್ನನ್ನು ಕಲ್ಪಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗದ ಸಣ್ಣ ಮನಸ್ಸು ನನ್ನದು. ಹುಡುಗಿಯರ ಮನಸ್ಸೇ ಹೀಗೆನಾ? ನಿನ್ನೊಂದಿಗೆ ಯಾವ ಹುಡುಗಿ ಮಾತನಾಡಿದರೂ, ಓಡಾಡಿದರೂ ಯಾಕೆ ನನಗೆ ಸಹಿಸಲು ಆಗಲ್ಲ. ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಸಾವಿರ ಬಾರಿ ನಿನ್ನೊಂದಿಗೆ ಕಿತ್ತಾಡಿದ್ದೇನೆ. ಅದೇನು ನಿನ್ನ ಮೇಲೆ ನನಗೆ ಇದ್ದ ಉತ್ಕಟ ಪ್ರೇಮವಾ? ನನ್ನವನನ್ನೇ ನಂಬದ ಮೂರ್ಖತನವಾ? ಅಥವಾ ಮತ್ಸರ ಬೆನ್ನಿಗಂಟಿದ ಶಾಪವಾ? ಅಂತಹ ಒಂದು ಸಣ್ಣತನಕ್ಕಾಗಿ ಇಂದು ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ದೂರಮಾಡಿಕೊಂಡನಾ?

ನೀನು ನನಗಿಂತ ಪ್ರಬುಧ್ದ ಮನಸಿನವ ಅನೇಕ ಬಾರಿ ನನಗೆ ತಿಳಿ ಹೇಳಿದ್ದೀಯಾ, ಅದರೂ ನಿನ್ನನ್ನು ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳದ ಮೂರ್ಖಳು ನಾನು. ನಾನು ನನ್ನದು ಎನ್ನುವ ತೀವ್ರ ನಿರೀಕ್ಷೆಗಳಲ್ಲೆ ಹಲವಾರು ಸಂಬಂಧಗಳನ್ನು ನಾವೇ ಸ್ವತಃ ಹಾಳುಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೀವಿ ಅನ್ನೋದು ಅರ್ಥ ಆಗಿದೆ. ಎಂದಿನ ಹಾಗೆ ನೀನು ಈ ಬಾರಿ ನನ್ನ ಬಳಿ ಬರಲಿಲ್ಲ, ನಂಗೊತ್ತು ನಿನಗೆ ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಜಿಗುಪ್ಸೆ, ಬೇಸರ, ಅದಕ್ಕಾಗಿ ನನ್ನ ಸ್ಠಾನಕ್ಕೆ ಮತ್ತೊಬ್ಬಳನ್ನು ತರುವ ಮನಸು ಬೇಡ. ಎಂದೂ ನಿನ್ನೆದೆಯ ಗೂಡಲ್ಲಿ ನಾನು ಮತ್ತೊಬ್ಬಳನ್ನು ಕಲ್ಪಿಸಲಾರೆ.... ಕಳೆದ ೬ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ಸಾಕಷ್ಟು ನಲುಗಿದ್ದೇನೆ. ಆ ಬಾಲಿಶ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಹೊರಬಂದಿದ್ದೇನೆ, ಪ್ರೀತಿ ಒಂದು ಗುರುತರವಾದ ಜವಾಬ್ದಾರಿ! ಅದನ್ನು ನಿಭಾಯಿಸುವಲ್ಲಿ ನಾನು ಸೋತೆ. ಮುಂದೆ ಎಂದೂ ನಿನ್ನನ್ನು ನೋಯಿಸದ ದೊಡ್ಡ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ನನ್ನ ಮೇಲಿರಲಿ ಆಗಿರುವ ನನ್ನ ತಪ್ಪನ್ನು ಸರಿಪಡಿಸಿಕೊಂಡು ನಿನ್ನೊಂದಿಗೆ ನೆಮ್ಮದಿಯ ಬದುಕು ಸಾಗಿಸುವ ಆಸೆ ನನ್ನದು, ಇದೊಂದು ಬಾರಿ ಕ್ಷಮಿಸುವ ಮನಸು ಮಾಡು.. ಈ ಪತ್ರ ತಲುಪಿದ ಕೂಡಲೆ ನನ್ನನ್ನು ಬಂದು ಸೇರುವೆ ಎಂಬ ನೀರಿಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ಕಾಲೇಜಿನ ಅ ಕೆಂಪು ಹೂವಿನ ಮರದ ಕೆಳಗೆ ಕಾಯ್ತಾ ಇರ್ತೀನಿ....

'' ಬೆಳದಿಂಗಳಿನ ದಿನದಂದು ನನ್ನದೆಯಲ್ಲಿ ಬರೀ ಕತ್ತಲು"

ಏನೋ ಯೋಚಿಸುತ್ತಾ ಕಾಲೇಜಿನ ಆವರಣದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದವಳಿಗೆ ಎಚ್ಚರಗೊಳಿಸಿದ್ದು ಮೊಬೈಲ್ ಕರೆ ಆ ಕಡೆಯಿಂದ ಕೇಳಿಸಿದ್ದು ಉಷಾಳ ಧ್ವನಿ ಚಿತ್ತೀ ನಿಂಗೆ ಒಂದು ವಿಷಯ ಗೊತ್ತ? ಬರೋ ಶುಕ್ರವಾರ ಚಂದ್ರು ಗೆ ನಿಶ್ಚಿತಾರ್ಥ ಗೊತ್ತಾಗಿದೆ ನನಗೆ ಈಗ ತಾನೆ ಗೊತ್ತಾಯ್ತು ಅದಕ್ಕೆ ನಿನಗೆ ಮೊದಲು ಹೇಳಿದೆ ಯಾಕೆ ಹೀಗೆ ಮಾಡ್ಕೊಂಡೆ? ಅವಳ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಉತ್ತರಿಸುವಷ್ಟು ವ್ಯವಧಾನವಿರಲಿಲ್ಲ. ಆ ಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ಹೃದಯ ಒಂದು ಘಳಿಗೆ ತಲ್ಲಣಿಸಿತು! ಹೇಳಿದ್ದು ನಿಜವಾ? ಇಲ್ಲ ಅವಳು ಹೇಳಿದ್ದು ಸುಳ್ಳಾಗಿರಲಿ ಎಂದು ಮನ ಸಾವಿರ ಬಾರಿ ಅಂದುಕೊಂಡಿತು. ಇದೇನು ನಾನು ಮಾಡಿಕೊಂಡ ಅವಾಂತರವಾ? ಆದರೂ ಮನಸು ತಡೆಯದೆ ನಿನ್ನ ಕೇಳಿದರೆ ಬಂದದ್ದು ನೀರಸ ಉತ್ತರ ಹೌದು ಮನೆಯವರ ಬಲವಂತಕ್ಕೆ ಒಪ್ಪಬೇಕಾಯಿತು. ಮುಂದೆ ಆಡಲು ಮಾತಿಲ್ಲ ನೀರವ ಮೌನಕ್ಕೆ ಅಷ್ಟೆ ಅವಕಾಶ.

ಕಳೆದ ಎರಡು ವರ್ಷದ ಹಿಂದೆ ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿ ಆದ ಒಂದು ಆಕಸ್ಮಿಕ ಭೇಟಿ , ಅಲ್ಲೊಂದು ಪುಟ್ಟ ಪರಿಚಯ , ಅದಕ್ಕೊಂದು ಮುಗುಳ್ನಗು ಅನಂತರ ಚಿಗುರಿದ ಸ್ನೇಹ ಅಷ್ಟೊಂದು ಕ್ಲೋಸ್ ಅಗ್ತೀವಿ ಅಂತ ಅನ್ಕೊಂಡಿರಲಿಲ್ಲ. ಒಂದು ದಿನ ಕಾಲೇಜಿಗೆ ಬಾರದೆ ಇದ್ದರೆ ಕಂಗಳಿಗೆ ಇಡೀ ದಿನ ಹುಡುಕುವುದೇ ಕೆಲಸ! ಅದಕ್ಕೊಂದು ಸಣ್ಣ ಜಗಳ ರಾಜಿ ಆಗ್ತಾ ಇದ್ದದ್ದು ಐಸ್ಕ್ರೀಮ್ ಅಂಗಡಿಯಲ್ಲಿ. ಎಲ್ಲವೂ ಒಂಥರಾ ಚೆನ್ನಾಗಿತ್ತು. ಆದರೆ ಇದಕ್ಕೊಂದು ತಿರುವು ಸಿಕ್ಕಿದ್ದು ಕಾಲೇಜಿನಿಂದ ಹೊರಟ ಚಾಮುಂಡಿ ಬೆಟ್ಟದ ಟ್ರಿಪ್ ಅಲ್ಲಿ ನಿನ್ನಿಂದ ಅಂತಹದೊಂದು ಆಹ್ವಾನವನ್ನು ನಿರೀಕ್ಷಿಸಿರಲಿಲ್ಲ. ದೇವರ ಮುಂದೆ ಕೈ ಮುಗಿದು ನಿಂತಿದ್ದವಳಿಗೆ ನೀನು ಕಿವಿಯಲ್ಲಿ ಉಸುರಿದ್ದು ನೆನಪಿದೆಯಾ? ನಿನ್ನನ್ನು ಮನಸಾರೆ ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ ನನ್ನ ಬಾಳ ಸಂಗಾತಿಯಾಗುವ ಇಷ್ಟವಿದ್ದರೆ ಹಾಗೆ ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚಿ ನನ್ನೆಡೆ ತಿರುಗು ನಿನ್ನ ಹಣೆಗೆ ಸಿಂಧೂರವಿಡುತ್ತೇನೆ. ಹಾಗೇ ನಿನ್ನೆಡೆ ತಿರುಗಿದವಳಿಗೆ ಸಿಂಧೂರವಿಟ್ಟು ಚಿತ್ತೀ ಐ ಲವ್ ಯೂ ಎಂದೊಡನೆ ಅಲ್ಲಿದ್ದ ಎಲ್ಲ ಸ್ನೇಹಿತರು ಹೋ ಕೂಗಿದ್ದರು ನಾಚಿ ನಿನ್ನ ಬೆನ್ನ ಹಿಂದೆ ಅವಿತದ್ದನ್ನು ಎಂದು ಮರೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಇದೊಂದು ಅನೀರಿಕ್ಷಿತ ಆಘಾತ! ಹೇಗೆ ತಾನೆ ಸಹಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು.

ಇಂದಿಗೂ ನನ್ನೆದೆಯ ತಾಳವನ್ನು ತಪ್ಪಿಸದೆ ಸರಿದೂಗಿಸಿಕೊಂಡು ಹೋಗ್ತಾ ಇರೋದು ಉಳಿದ ನೆನಪುಗಳಷ್ಟೆ. ನಿನ್ನ ಪತ್ರಗಳು , ಕಾಣಿಕೆಗಳು , ಇಂದಿಗೂ ನನ್ನನ್ನು ಜೀವಂತವಾಗಿ ಇಟ್ಟಿವೆ ಅಂದ್ರೆ ನೀನು ನಂಬ್ತೀಯಾ? ಎಲ್ಲವನ್ನು ಹರಡಿಕೊಂಡು ಕೂತರೆ ನನ್ನದೊಂದು ಪ್ರಪಂಚ ಅಲ್ಲಿ ಸೃಷ್ಟಿಯಾಗುತ್ತದೆ! ಹುಸಿಯಾದ ಎಲ್ಲ ನಂಬಿಕೆಗಳು ಜೀವಂತವಾಗ್ತವೆ. ಅಂತಹದೊಂದು ಕನಸಿನ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಹಲವು ದಿನಗಳನ್ನು ಕಳೆದಿದ್ದೇನೆ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಅವು ನನಗೆ ನೆಮ್ಮದಿಯ ದಿನಗಳು ..ನೆನಪುಗಳೇ ಹಾಗೆ ಅನ್ನಿಸುತ್ತೆ! ಮುಗಿಲೆತ್ತರಕ್ಕೂ ಮಿಗಿಲಾಗಿ ಹರಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಮನದಾಳದಲ್ಲಿ ಶೂಲದಂತೆ ಇರಿಯತೊಡಗುತ್ತವೆ. ಇಂತಹ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಗರಿಷ್ಟ ನೆಮ್ಮದಿಯನ್ನು ಕೊಡುವ ಸ್ಥಳ ಅದು ಆಶ್ರಮ ನಿನಗೆ ನೆನಪಿದೆಯಾ? ಕಳೆದ ಎರಡು ವರುಷದ ಹಿಂದೆ ಒಂದು ಪೊದೆಯಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕ ಮಗುವನ್ನು ಜೋಪಾನವಾಗಿ ಆಶ್ರಮ ಸೇರಿಸಿದ್ವಿ. ಅಂದು ನೀನು ಹೇಳಿದ್ದೆ ಇನ್ನು ಈ ಮಗುವಿಗೆ ನಾವೆ ಅಪ್ಪ ಅಮ್ಮ , ಆ ಮಗುವಿಗೆ ಒಂದು ಹೆಸರಿಡುವವರೆಗೂ ನಾವಿಬ್ಬರೂ ಎಷ್ಟು ತಲೆ ಕೆಡಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ವಿ! ಆ ನಮ್ಮ ಮುದ್ದಿನ ಮಗಳು ಅನುಷಳಿಗೆ ನಾಳೆಗೆ ಎರಡು ವರುಷ ತುಂಬುತ್ತದೆ. ಪ್ರತಿ ಬಾರಿ ಆಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಹೋದಾಗಲೂ ಚಂದೂ ಪಪ್ಪ ಎಲ್ಲಿ ಎಂದು ಕೇಳುತ್ತಾಳೆ ಏನೆಂದು ಉತ್ತರ ಹೇಳಲಿ.. ನೀನು ಆಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಬರ್‍ತಾ ಇಲ್ಲ ಮೇಡಂ ಹೇಳಿದ್ರು ಆದರೆ ಅಲ್ಲಿ ಶಾಂತಜ್ಜಿ ಯಿಂದ ಹಿಡಿದು ಎಲ್ಲ ಮಕ್ಕಳಿಗೂ ನಿನ್ನನ್ನು ನೋಡುವ ಆಸೆ ಪ್ರತಿ ಬಾರಿಯೂ ಇದೇ ಬೇಡಿಕೆಯನ್ನು ಮುಂದಿಡುತ್ತಾರೆ ಏನೂ ಉತ್ತರಿಸಲಾಗದ ಅಸಹಾಯಕ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ನನ್ನದು! ನೀನೊಮ್ಮೆ ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದರೆ ನಿನ್ನನ್ನು ಕಣ್ತುಂಬಿ ಕೊಳ್ಳುವ ಆಸೆ ನನ್ನದು. ಇಬ್ಬರೂ ಸಮನಾಗಿ ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕುವ ಅವಕಾಶವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡಿದ್ದೇವೆ. ನಲುಗಿರುವ ನನ್ನ ಎಲ್ಲಾ ಆಸೆಗಳನ್ನು ಚಿಗುರಿಸಲು ನಿನ್ನ ಸಾವಿರ ನೆನಪುಗಳಿವೆ. ನೆಮ್ಮದಿ ಕೊಡಲು ಆಶ್ರಮವಿದೆ. ಆ ನೆನಪುಗಳೊಂದಿಗೆ ಇಡೀ ಜೀವನವನ್ನು ಕಳೆಯಲು ತೀರ್ಮಾನಿಸಿದ್ದೇನೆ. ಯಾಕೋ ನನ್ನ ಪಾಲಿಗೆ ಹುಣ್ಣಿಮೆಯ ಚಂದ್ರ ನೀನಾಗಲಿಲ್ಲ! ಹುಣ್ಣಿಮೆಯಂದು ಇಡೀ ಜಗತ್ತಿಗೆ ಬೆಳದಿಂಗಳು ನೀಡುವ ಚಂದ್ರ ನನ್ನ ಈ ಪುಟ್ಟ ಎದೆ ಗೂಡಿಗೆ ಒಂದು ಹಿಡಿ ಬೆಳಕನ್ನು ತರಲಾರದೆ ಹೋದ? ಆದರೂ ಪ್ರತಿ ಹುಣ್ಣಿಮೆಯಂದು ಆ ಚಂದ್ರನನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ ನಿನ್ನನ್ನು ಕಾಣುವ ಹುಚ್ಚುತನ ನನ್ನದು.
ಏನಾದರೂ ಆಗಲಿ ಹೊಸಬಾಳಿಗೆ ಹೆಜ್ಜೆ ಇಡುತ್ತಿರುವ ನಿನ್ನ ಹಾದಿ ಎಂದೂ ನಿರಮ್ಮಳವಾಗಿರಲಿ ಅನ್ನುವುದೊಂದೆ ನನ್ನ ಆಶಯ. ಒಮ್ಮೆಯಾದರೂ ಆಶ್ರಮದ ಕಡೆ ಬರುವ ಮನಸ್ಸು ಮಾಡು ಅಲ್ಲಿ ನಿನ್ನನ್ನು ಕಾಣುವ ಆಸೆಯ ಹತ್ತಾರು ಕಾತರದ ಕಂಗಳಿವೆ. ಕೊನೆಗೆ ನನ್ನದೊಂದು ಮಾತು ನಿನ್ನ ಮನದ ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿ ನನಗೊಂದು ಪುಟ್ಟ ಸ್ಥಾನ ಕೊಡು ಪ್ಲೀಸ್ ಇಲ್ಲ ಎನ್ನಬೇಡ.............
ನಿನ್ನವಳು

ನಿನ್ನ ಬರುವಿಕೆಗಾಗಿ ಕಾದು ಕುಳಿತ ನಿನ್ನ ಬೆಳದಿಂಗಳ ಸಖಿ

UɼÉAiÀÄ AiÀiÁPÉÆà EAzÀÄ ªÀÄ£ÀzÀ J¯ÉÆèà ªÀÄƯÉAiÀÄ°è K£ÉÆà vÀ¼ÀªÀļÀ! J®èªÀ£ÀÄß PÀ¼ÉzÀÄPÉÆAqÀÄ MAnAiÀiÁV ¤AvÀ C£ÀĨsÀªÀ. CªÀÅqÀÄUÀZÀÄѪÀµÀÄÖ zÀÄRB«zÀÝgÀÄ PÀtÚAa¤AzÀ E½AiÀÄ°cÒ¸ÀzÀ PÀtÂÚÃgÀÄ, ¤£Àß ªÀÄÄzÁÝzÀ ªÀÄÄR, D £ÀUÀÄ, J®èªÀ£ÀÄß £À£Àß PÀtÂÚ£À°è CZÉÆÑwÛzÉÝÃ£É CzÉ®èªÀÇ zsÁgÉAiÀiÁV ºÀjAiÀÄĪÀÅzÀÄ £À£ÀUÉ EµÀÖ«®è . EªÉ®èªÀÇ £À£ÀߣÀÄß vÀÄA¨Á C¢üÃgÀ¼À£ÁßV ªÀiÁqÁÛ EzÉ.

DzÀgÀÆ ¥Àæ±ÉßAiÀiÁV G½¢zÀÄÝ MAzÉÃ? £À¤ßAzÀ ¤Ã£ÀÄ zÀÆgÀªÁVzÁÝzÀgÀÆ KPÉ? PÁgÀt«®èzÉAiÉÄà £À£Àß fêÀ£ÀzÀ°è §AzÀ ¤£Àß £À£ÀߣÀÄß AiÀiÁPÉ ¦æÃw¹zÉ JAzÀgÉ CªÉ®èPÀÆÌ PÁgÀtUÀ½gÀĪÀÅ¢®è ¦æÃw DPÀ¹äPÀ JAzÀ ¤Ã£ÀÄ FUÀ PÁgÀt ºÉüÀzÉ £À£ÀߣÀÄß vÉÆgÉzÀÄ ºÉÆÃzÉAiÀiÁ? ¦æÃw DPÀ¹äPÀ? F «gÀºÀ C¤ªÁAiÀÄðvÉAiÀiÁ?

CAzÀÄ ¸ÀªÀÄÄzÀæzÀAa£À°è £ÁªÀÅ PÉÊ »rzÀÄ ¸ÁUÀÄwÛzÀÝ ¢£ÀUÀ¼ÀÄ ¤£ÀUÉ £É£À¦zÉAiÀiÁ? £ÀqÉzÀÄ ¸ÀĸÁÛV ¤£Àß ºÉUÀ°UÉ MgÀV PÀĽvÀ £À£ÀߣÀÄß NgÉUÀtÂÚ¤AzÀ £ÉÆÃqÀÄvÁÛ ºÀÄqÀÄVà “zÀtÂzÀgÉ MgÀUÀ®Ä £À£Àß ºÉUÀ®Ä zÀÄBR zÀĪÀiÁä£À ªÀÄgÉvÀÄ £ÀUÀ®Ä “ JAzÀ ¤£ÀߣÀÄß ¤dªÁVAiÀÄÆ £Á£ÀÄ ªÀÄ£ÀzÀ°èAiÉÄà C©ü£ÀA¢¹zÉÝ. fêÀ£À ¥ÀÆw𠤣ÉÆßA¢UÉ ºÉUÀ®Ä PÉÆqÀ®Ä ªÀÄ£À¸ÀÄì ¹zsÀÞvÉ £ÀqɹvÀÄÛ. EzÉà wÃgÀzÀ°è ºÉÆvÀÄÛ ªÀÄļÀÄUÀĪÀªÀgÉUÀÆ eÉÆvÉAiÀiÁV PÁ® PÀ¼ÉAiÀÄÄvÁÛ £ÀªÀÄä ªÀÄÄA¢£À §zÀÄQ£À §UÉÎ PÀ£À¸ÀÄ PÁuÁÛ E¢é. ¤£ÀUÉ ¨É¼À¢AUÀ¼ÀÄ JAzÀgÉ JµÀÄÖ ¦æÃw! F ¨É¼À¢AUÀ¼À°è PÀĽvÁUÀ ¤£ÀßzÉÆAzÉ ªÀiÁvÀÄ £À£Àß PÀvÀÛ¯ÉAiÀÄ §zÀÄQ£À°è ¤Ã£ÀÄ ¨É¼À¢AUÀ¼ÀAvÉ §gÀ¨ÉÃPÀÄ JA¢zÉÝAiÀįÁè EzÁªÀÅzÀÆ ¤£Àß £É£À¦£ÀAUÀ¼ÀzÀ°è E¯Áé? ¥Àæw ¨ÁjAiÀÄÆ E°è §AzÀÄ PÀĽvÁUÀ F ¨É¼À¢AUÀ¼ÀÄ £À£Àß MAnvÀ£ÀPÉÌ QZÀÄÑ ºÀZÀÄÑwÛzÉ. ¤dªÁVAiÀÄÆ ¤£ÀߣÀÄß ©lÄÖ §zÀÄPÀ¯ÁgÀzÀ ¹Üw £À£ÀßzÀÄ.

DzÀgÉ EAzÀÄ EzÉà wÃgÀzÀ°è MAnAiÀiÁV PÀĽvÀ £À£Àß ¸ÀAvÉʸÀ®Ä ¤Ã¤®è, §¼À¸À®Ä ¤£Àß vÉÆüÀÄUÀ½®è, MgÀUÀ®Ä ¤£Àß ºÉUÀ°®è, JAzÁzÀgÀÆ E°èUÉ §AzÉà §gÀÄwÛÃAiÀiÁ JAzÀÄ ¥Àæw ºÀÄtÂÚªÉÄAiÀÄ£ÀÄß PÁvÀgÀ¢AzÀ PÁAiÀÄÄwÛzÉÝãÉ. £À£ÀßzÉãÁzÀgÀÆ vÀ¦àzÀÝgÉ PÀë«Ä¸ÀÄ JAvÀºÀ vÀ¥Àà£ÁßzÀgÀÆ PÀë«Ä¸ÀĪÀµÀÄÖ ±ÀQÛ ¦æÃwVzÉ CzÀPÁÌV zÀÆgÀªÁUÀĪÀ ²PÉë ¨ÉÃqÀ. J®èªÀ£ÀÄß ªÀÄgÉvÀÄ ¤£Àß JzÉAiÀÄ°è ªÀÄÄR ºÀÄzÀÄV¹ ©PÀÄ̪Á¸É! £À£ÀUÉ ¨ÉÃQgÀĪÀÅzÀÄ MAzÉ CzÀÄ ¤£Àß D¸ÀgÉAiÀÄ vÉÆüÀÄUÀ¼ÀÄ. F ¨ÁjAiÀÄ ºÀÄtÂÚªÉÄUÉ §AzÉà §gÀÄwÛÃAiÀiÁ JAzÀÄ ¤£ÀߣÉßà £ÀA© PÁzÀÄ PÀĽvÀ...........